Η υδροπονία στην αρχαιότητα

Ο όρος υδροπονία προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «ύδωρ» και «πόνημα». Είναι ξεκάθαρο ότι η ιδέα και η φιλοσοφία της υδροπονίας δεν είναι κάτι καινούριο, καθώς αρκετοί αρχαίοι πολιτισμοί χρησιμοποιούσαν την υδροπονία ως μέθοδο καλλιέργειας εδώ και αρκετές χιλιάδες χρόνια.

Η υδροπονία είναι μια επαναπροσδιορισμένη αρχαία λύση. Η υδροπονία μοιάζει με το τελευταίο χαρτί κάθε αυτοκρατορίας όταν φαινομενικά τελειώνουν οι πόροι της εκάστοτε εποχής. Υπάρχουν αναφορές για καλλιέργειας σε νερό από την εποχή της αρχαίας Αιγύπτου, στην Βαβυλώνα και από τους Αζτέκους.

Στις μέρες μας η υδροπονία προσελκύει περισσότερους καλλιεργητές από ποτέ, δίνοντας ταυτόχρονα πλεονεκτήματα σε καταναλωτή, καλλιεργητή και στο περιβάλλον. Ξανά ανακαλύφθηκε τον 18° αιώνα, όταν παρατηρήθηκε ότι το νερό είναι εκείνο που τρέφει τις ρίζες των φυτών και πως το χώμα συγκρατεί και τρέφει το νερό.

Υδροπονία στην Βαβυλώνα

Ο περίφημος βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ που κυβέρνησε την Βαβυλώνα από το 604 μέχρι το 562 π.Χ. θεωρείται ότι είναι αυτός που έφτιαξε τους θρυλικούς κρεμαστούς κήπους. Λέγεται ότι οι κήποι χτίστηκαν από τον Ναβουχοδονόσορ για να ευχαριστήσει την σύζυγό του Αμυίτις. η οποία καταγόταν από μια καταπράσινη χώρα με ψηλά βουνά και τραχύ έδαφος. Η ηλιοκαμένη και επίπεδη έκταση της Μεσοποταμίας (σημερινό Ιράκ) της δημιούργησε κατάθλιψη. Ο βασιλιάς για να την ευχαριστήσει αποφάσισε να αναπαραστήσει την πατρίδα της με την οικοδόμηση ενός τεχνητού βουνού με τους κήπους σε πεζούλια και ταράτσες.

Γύρω στο 50 π.Χ ο Διόδωρος ο Σικελός έγραψε ότι αυτοί οι πολυεπίπεδοι κήποι στηρίζονταν σε μια σύνθετη κατασκευή από χοντρούς τούβλινους τοίχους, πέτρινα υποστυλώματα και δοκούς από κορμούς φοινικόδεντρων σε πυκνή διάταξη. Για να στεγανοποιηθούν οι δοκοί, καλύπτονταν με πλέγματα από καλάμια και πίσσα, καθώς και δύο στρώσεις εφυαλωμένων πλίνθων. Το πότισμα γινόταν με νερό από τον γειτονικό Ευφράτη. Το εκπληκτικό αποτέλεσμα ήταν μια δροσερή, υγρή κι ευωδιαστή όαση, φτιαγμένη για θεούς.

Οι ιστορικοί έχουν εξετάσει την πιθανότητα χρήσης υδροπονίας στους Κρεμαστούς Κήπους. Καθώς σε ένα σύγχρονο υδροπονικό σύστημα, δεν χρησιμοποιείται χώμα, το πρωτότυπο σύστημα ύδρευσης των Κρεμαστών Κήπων, θεωρείται μια πρώιμη μορφή υδροπονίας, συμπέρασμα που ενισχύεται από λεπτομερείς περιγραφές σε πολυάριθμες αρχαίες πηγές.

Αζτέκοι και υδροπονία

Οι Αζτέκοι λόγω έλλειψης καλλιεργούμενων εκτάσεων έκαναν ένα είδος υδροπονικής καλλιέργειας ήδη από το 500 π.Χ.. Χρησιμοποιούσαν σχεδίες τις οποίες γέμιζαν με διάφορα υλικά και πάνω καλλιεργούσαν μέχρι και δέντρα. Οι ρίζες των φυτών διείσδυαν στα υποστρώματα και στη συνέχεια μέσω των ανοιγμάτων της σχεδίας αναπτύσσονταν στο νερό της λίμνης με αποτέλεσμα να μην χρειάζονται πότισμα. Πολλές φορές οι Αζτέκοι ένωναν τις σχεδίες αυτές μεταξύ τους σχηματίζοντας τεχνητά νησιά μήκους 70 μέτρων περίπου, θέαμα που εντυπωσίαζε. Σε πολλές περιπτώσεις μετέφεραν κατευθείαν τις σχεδίες στις αγορές όπου πουλούσαν τα φρούτα και τα λαχανικά κατευθείαν από τις σχεδίες.

Υδροπονία στην αρχαία Αίγυπτο

Υπάρχουν αναφορές για την καλλιέργεια των φυτών σε νερό από την εποχή της αρχαίας Αιγύπτου όταν για να τραφεί ο μεγάλος αριθμός σκλάβων που δούλευαν για την κατασκευή των πυραμίδων ήταν απαραίτητη η καλλιέργεια τροφής ακόμα και μέσα στο νερό, στις όχθες του ποταμού Νείλου.

Οι Αιγύπτιοι εκμεταλλεύονταν την παλίρροια του Νείλου, ώστε να ωφελούνται από τα νερά και τα οργανικά τους στοιχεία, με αποτέλεσμα να έχουν πολύ μεγαλύτερες σοδειές.

Δείτε ακόμη: Τι είναι η υδροπονία

Ακολουθήστε μας στο facebook για να ενημερώνεστε για τα τελευταία άρθρα μας. Επίσης μπορείτε να γίνετε μέλος και στην ομάδα μας όπου μπορείτε να μας πείτε τι καλλιεργείτε στον κήπο σας, και να δημοσιεύσετε τις δικές σας ιδέες, δημιουργίες και κατασκευές!

Σχολιάστε

Απάντηση

Δείτε επίσης
Δείτε επίσης
Αγριόχορτο θεωρείται οποιοδήποτε φυτό φυτρώνει σε σημείο όπου δεν το…